Βελονοφοβία

Η φοβία για τις ενέσεις και τις εξετάσεις αίματος μπορεί να εκδηλωθεί με διαφορετικούς τρόπους σε διαφορετικές ηλικίες. Τα βοηθήματα για ενέσεις ή μια αντλία μπορούν να βοηθήσουν πολλά παιδιά, αν και οι εξετάσεις αίματος είναι αναπόφευκτες. Αν «κολλάτε» σε τέτοια θέματα, καλό θα είναι να δείτε έναν ψυχολόγο το συντομότερο δυνατόν, για να εμποδίσετε τη βελονοφοβία να εξελιχθεί σε μόνιμο πρόβλημα για εσάς, το παιδί ή την οικογένειά σας. Η τοπική αναισθητική αλοιφή ανακουφίζει αποτελεσματικά από τον πόνο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κάνει ορισμένες εξετάσεις αίματος λιγότερο επώδυνες. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για ενέσεις ινσουλίνης, είναι όμως πρακτικά αδύνατον να καταφεύγετε σε αυτή για κάθε ένεση. Οι συγκεκριμένες αλοιφές δεν λειτουργούν στις άκρες των δαχτύλων, λόγω της παχιάς επιδερμίδας του σημείου.
Βελονοφοβία: Γενικές Συμβουλές
Η στάση των γονιών προς τα τσιμπήματα της βελόνας είναι ιδιαίτερα κρίσιμη. Πρέπει να είστε βέβαιοι ότι το τσίμπημα στο δάχτυλο ή το τρύπημα της ένεσης είναι αναγκαίο, διαφορετικά αποκλείεται να μεταδώσετε κάτι τέτοιο στο παιδί. Αν εσείς, ως γονιός, έχετε επίσης βελονοφοβία, θα δυσκολευτείτε να τρυπήσετε το παιδί σας με μια βελόνα.
Το παιδί πρέπει να γνωρίζει ακριβώς τι πρόκειται να συμβεί και για ποιο λόγο. Πολλά παιδιά (ακόμη και μεγαλύτερης ηλικίας) είναι πιθανόν να πιστεύουν ότι η ένεση ή η εξέταση αίματος συνιστά τιμωρία για κάποιο κακό που έκαναν. Πρέπει να τους δηλώσετε με σαφήνεια ότι η βελόνα είναι απαραίτητη και δεν έχει καμία σχέση με το αν κάποιος έχει κάνει κάτι κακό. Να θυμάστε ότι αυτός που κάνει την ένεση δεν είναι «κακός». Κάνει μονάχα αυτό που πρέπει να κάνει.
Να είστε ειλικρινής ως προς τον πόνο. Το τσίμπημα της βελόνας μπορεί να είναι επώδυνο, όσο κι αν επιθυμούμε το αντίθετο.
Ενημερώστε το παιδί για τα αποδεκτά όρια αντίδρασης. Για παράδειγμα: «Μπορείς να κλάψεις, αν θες, αλλά δεν πρέπει να τραβήξεις το χέρι σου».
Προτείνετε ρεαλιστικές επιλογές. Απαλύνουν το αίσθημα του θύματος στο παιδί. Μην προτείνετε όμως να αναβάλετε την ένεση για άλλη στιγμή, γιατί αυτό δεν μπορείτε να το κάνετε. Το παιδί θα θυμάται μόνο ότι εξαπατήθηκε και την επόμενη φορά τα πράγματα θα είναι δυσκολότερα.
Προτείνετε στο παιδί κάτι που θα του αποσπάσει την προσοχή, όπως να διαλέξει τσιρότο.
Η φάση της διαπραγμάτευσης πρέπει να είναι σύντομη. Όταν έχετε να κάνετε με μικρότερα παιδιά, το καλύτερο είναι να τα κρατάτε ακίνητα, να κάνετε την ένεση και κατόπιν να τα παρηγορείτε. Αν η είσοδος της βελόνας παίρνει χρόνο, το παιδί θα υποφέρει περισσότερο. Αν πρέπει να το κρατήσετε ακίνητο, κρατήστε το σφιχτά, ώστε η ένεση να τελειώνει το συντομότερο δυνατόν.
Μη χαμογελάτε για να ενθαρρύνετε το παιδί. Μπορεί να πιστεύει ότι το κοροϊδεύετε.
Μετά την ένεση: παρηγορήστε, επαινέστε και μιλήστε στο παιδί. Ίσως είναι χρήσιμο να ασχοληθείτε με αυτή τη δύσκολη εμπειρία παίζοντας ή ζωγραφίζοντας, προκειμένου να ξεδιαλύνετε τυχόν παρεξηγήσεις και να βοηθήσετε το παιδί να συμβιβαστεί με αυτή.
Το κείμενο αυτό βασίζεται στο διαφωτιστικό βιβλίο του δρα Ράγκναρ Χάνας «Type 1 Diabetes in children, adolescents and young adults» και αποσκοπεί στο να βοηθήσει τους ανθρώπους να κατανοήσουν το διαβήτη, εξηγώντας τη νόσο σε απλή γλώσσα.










Το LifeScan.gr αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία της LifeScan Ελλάς. H LifeScan Ελλάς είναι τμήμα της Johnson&Johnson ΕΛΛΑΣ ΑΕΒΕ εταιρείας με έδρα στην Αιγιαλείας & Επιδαύρου 4, Μαρούσι, Αθήνα, η οποία και είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για τα περιεχόμενα του ιστοτόπου, εκτός αν δηλώνεται ρητά το αντίθετο. Ο παρών ιστότοπος απευθύνεται μόνο σε πελάτες στην Ελλάδα.